មុនទាយ អានច្បាប់បាល់ទាត់នេះ
ច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គឺជាគន្លឹះសម្រាប់យល់ថា ហេតុអ្វីអាជ្ញាកណ្តាលផ្តល់បាល់ពិន័យ កាត ឬបដិសេធគ្រាប់បាល់។ ការប្រកួតបាល់ទាត់ស្តង់ដារមានអ្នកលេង ១១ នាក់ក្នុងមួយក្រុម ប្រកួត ៩០ នាទី បែងចែកជា ២ ត...
ច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គឺជាគន្លឹះសម្រាប់យល់ថា ហេតុអ្វីអាជ្ញាកណ្តាលផ្តល់បាល់ពិន័យ កាត ឬបដិសេធគ្រាប់បាល់។ ការប្រកួតបាល់ទាត់ស្តង់ដារមានអ្នកលេង ១១ នាក់ក្នុងមួយក្រុម ប្រកួត ៩០ នាទី បែងចែកជា ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី ហើយអាចមានម៉ោងបន្ថែមសម្រាប់ការប្តូរអ្នកលេង របួស និងការពិនិត្យវ៉ារ។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ គឺជាប្រភពសំខាន់សម្រាប់ច្បាប់ទាំង ១៧ ប្រការ។ ក្នុងការប្រកួតធំៗ ដូចជា ពានពិភពលោក ២០២៦ វ៉ារ អាចជួយពិនិត្យគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ កាតក្រហម និងអត្តសញ្ញាណអ្នកលេង។ ចំណុចដែលគួរចងចាំបំផុត គឺត្រូវបំបែកឱ្យបានច្បាស់រវាងការលេងបាល់ ការប៉ះទង្គិចស្របច្បាប់ និងការរំលោភច្បាប់ មុនពេលវាយតម្លៃលទ្ធផលប្រកួត។
[រូបភាព៖ អាជ្ញាកណ្តាលកំពុងពន្យល់ច្បាប់បាល់ទាត់នៅទីលានពេញអ្នកទស្សនា និងពន្លឺពេលល្ងាច]
ប្រសិនបើអ្នកទើបចាប់ផ្តើម តើគួរយល់អ្វីជាមុន?
ចំណុចដំបូងគឺយល់ពីគោលបំណង៖ ក្រុមដែលស៊ុតបញ្ចូលទីបានច្រើនជាងនៅចប់ការប្រកួត គឺជាអ្នកឈ្នះ។ ការប្រកួតធម្មតាមាន ៩០ នាទី ប៉ុន្តែអាជ្ញាកណ្តាលបន្ថែមពេលនៅចុងតង់ ដោយផ្អែកលើការផ្អាក ដូចជា របួស ការប្តូរ និងការពិនិត្យវ៉ារ។ ច្បាប់ផ្លូវការរបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ បញ្ជាក់ថា ការប្រកួតត្រូវលេងជា ២ តង់ស្មើគ្នា ហើយការសម្រាកពាក់កណ្តាលតង់មិនគួរលើស ១៥ នាទី។
អ្នកលេងអាចប្រើជើង ក្បាល ទ្រូង និងផ្នែកផ្សេងៗនៃរាងកាយ ដើម្បីគ្រប់គ្រងបាល់ ប៉ុន្តែអ្នកលេងក្រៅពីអ្នកចាំទីមិនអាចប្រើដៃ ឬដៃខាងលើដោយចេតនា។ អ្នកចាំទីអាចប្រើដៃនៅក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមខ្លួនប៉ុណ្ណោះ ហើយមិនអាចកាន់បាល់ដោយដៃលើស ៨ វិនាទីតាមការកែសម្រួលច្បាប់ថ្មីរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ នេះជាចំណុចដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលង៖ កំហុសមិនមែនកើតឡើងតែពេលបាល់ប៉ះដៃទេ ប៉ុន្តែអាស្រ័យលើទីតាំងដៃ ចេតនា និងភាពធម្មជាតិនៃចលនា។
ដើម្បីអានការពន្យល់អំពីទីតាំងអ្នកលេង សូមមើល [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍ទីតាំងអ្នកលេងបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកថ្មី]។ ចំពោះអ្នកតាមដានការទស្សន៍ទាយ គួរមើលសមាសភាពក្រុម កីឡាកររបួស និងទម្រង់ប្រកួត មិនគួរមើលតែលទ្ធផលចុងក្រោយទេ។ គេហទំព័រ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ផ្តោតលើព័ត៌មានពានពិភពលោក ស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ដើម្បីឱ្យអ្នកអានបំបែកទិន្នន័យចេញពីអារម្មណ៍បានងាយ។
តើបាល់ចូលទីនៅពេលណា?
បាល់ត្រូវបានចាត់ថាចូលទី នៅពេលបាល់ទាំងមូលឆ្លងកាត់ខ្សែទីទាំងមូល រវាងបង្គោលទី និងក្រោមរបារទី ដោយគ្មានការរំលោភច្បាប់ពីក្រុមស៊ុត។ ប្រសិនបើបាល់នៅលើខ្សែទីមួយផ្នែក វាមិនទាន់ចូលទីទេ ហើយបច្ចេកវិទ្យាខ្សែទីអាចជួយអាជ្ញាកណ្តាលសម្រេចបានក្នុងការប្រកួតដែលមានប្រព័ន្ធនេះ។
នៅពេលបាល់ប៉ះបង្គោល ហើយត្រឡប់ចេញ វាមិនមែនជាគ្រាប់បាល់ទេ លុះត្រាតែបាល់បានឆ្លងខ្សែទាំងមូលមុនពេលត្រឡប់។ ក្នុងការប្រកួតពានពិភពលោក បច្ចេកវិទ្យាខ្សែទី និងវ៉ារ មានតួនាទីខុសគ្នា៖ ប្រព័ន្ធខ្សែទីពិនិត្យថាបាល់ឆ្លងខ្សែឬអត់ ខណៈវ៉ារពិនិត្យស្ថានការណ៍សំខាន់ៗ ដូចជា បាល់ក្រៅទីតាំង កំហុសមុនស៊ុត និងកាតក្រហមផ្ទាល់។
ប្រសិនបើអ្នកចង់ស្គាល់កំហុស តើត្រូវអានចំណុចណា?
កំហុសបាល់ទាត់ គឺជាសកម្មភាពដែលអាជ្ញាកណ្តាលចាត់ទុកថាអ្នកលេងបានទាត់ រុញ ទាញ បុក ឬរារាំងគូប្រកួតដោយមិនស្របច្បាប់។ កំហុសអាចនាំទៅបាល់ពិន័យផ្ទាល់ បាល់ពិន័យប្រយោល កាតលឿង ឬកាតក្រហម អាស្រ័យលើភាពធ្ងន់ធ្ងរ ទីតាំង និងចេតនា។ ឧទាហរណ៍ ការទាត់គូប្រកួតដោយប្រើកម្លាំងលើសកម្រិត អាចក្លាយជាកំហុសធ្ងន់ ហើយនាំទៅកាតក្រហមផ្ទាល់។
មិនមែនរាល់ការប៉ះទង្គិចសុទ្ធតែជាកំហុសឡើយ។ ការប្រជែងបាល់ស្របច្បាប់ត្រូវធ្វើដោយព្យាយាមលេងបាល់ មិនប្រើកម្លាំងគ្រោះថ្នាក់ និងមិនបង្កហានិភ័យធ្ងន់ដល់គូប្រកួត។ ឯកសារ ច្បាប់បាល់ទាត់ផ្លូវការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ចែងថា កំហុសត្រូវវាយតម្លៃតាមសកម្មភាព មិនមែនតាមការដួលរបស់អ្នកលេងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ដូច្នេះ អ្នកលេងដែលដួលដោយគ្មានការប៉ះពាល់ពិតប្រាកដ អាចមិនទទួលបានបាល់ពិន័យឡើយ។
ចំណុចដែលអ្នកមើលគួរចាំមានដូចនេះ៖
- ការរុញ ទាញ ឬរារាំងដោយរាងកាយ អាចជាកំហុស។
- ការប៉ះបាល់ដោយដៃដោយចេតនា អាចជាកំហុស។
- ការលេងដោយគ្រោះថ្នាក់ ដូចជាលើកជើងខ្ពស់ជិតមុខគូប្រកួត អាចត្រូវផ្តល់បាល់ពិន័យ។
- កាតលឿងព្រមានចំពោះអាកប្បកិរិយាមិនសមរម្យ ការពន្យារពេល ឬកំហុសដែលបញ្ឈប់ការវាយប្រហារសំខាន់។
- កាតក្រហមបណ្តេញអ្នកលេងចេញ ហើយក្រុមមិនអាចដាក់អ្នកលេងជំនួសបានទេ។
ការសម្រេចមួយដែលគួរយល់ជាពិសេស គឺកំហុសបញ្ឈប់ឱកាសស៊ុតច្បាស់។ ប្រសិនបើអ្នកការពារប្រើកំហុសដើម្បីបញ្ឈប់ឱកាសស៊ុតដែលមានភាពច្បាស់លាស់នៅក្នុងតំបន់ពិន័យ វាអាចនាំទៅបាល់ពិន័យ និងកាតក្រហម ឬកាតលឿង អាស្រ័យលើថាតើមានការព្យាយាមលេងបាល់ឬអត់។ នេះជាមូលហេតុដែលការមើលវីដេអូឡើងវិញតែមួយមុំ មិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់វាយតម្លៃកំហុសទេ។
ចង់ស្គាល់សញ្ញាអាជ្ញាកណ្តាលឱ្យបានលឿនទេ? សូមចាប់ផ្តើមពី [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ សញ្ញាអាជ្ញាកណ្តាល និងអត្ថន័យកាតក្នុងបាល់ទាត់]។
[រូបភាព៖ អ្នកលេងពីរកំពុងប្រជែងបាល់ដោយសុវត្ថិភាព ខណៈអាជ្ញាកណ្តាលកាន់កាតលឿង]
ប្រសិនបើអ្នកចង់យល់ពីការវាយប្រហារ តើត្រូវសិក្សាក្រៅទីតាំងយ៉ាងដូចម្តេច?
ក្រៅទីតាំងកើតឡើងនៅពេលអ្នកវាយប្រហារស្ថិតនៅជិតខ្សែទីគូប្រកួតជាងបាល់ និងអ្នកការពារទីពីរចុងក្រោយ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេង ឬប៉ះបាល់ទៅមុខ ហើយបន្ទាប់មកចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងសកម្មភាព។ ការឈរនៅទីតាំងក្រៅទីតាំងតែមួយមិនមែនជាកំហុសភ្លាមៗទេ; អ្នកលេងត្រូវបានផ្តន្ទាទោសនៅពេលចូលរំខានគូប្រកួត លេងបាល់ ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីការប៉ះបាល់។
ករណីលើកលែងសំខាន់ៗមានការទទួលបាល់ដោយផ្ទាល់ពីការទាត់បាល់ចេញពីទី ការបោះបាល់ចូល និងបាល់ជ្រុង។ ក្នុងស្ថានការណ៍ទាំងនេះ អ្នកលេងមិនត្រូវបានផ្តន្ទាទោសក្រៅទីតាំងដោយផ្ទាល់ទេ។ ច្បាប់នេះធ្វើឱ្យការមើលការប្រកួតមានភាពស្មុគស្មាញ ព្រោះខ្សែស្របនៅលើអេក្រង់មិនប្រាប់ទាំងអស់ថាអ្នកលេងបានចូលរំខានឬអត់។
ព័ត៌មានសំខាន់មួយដែលអ្នកចាប់ផ្តើមជាច្រើនមិនដឹង គឺផ្នែករាងកាយដែលអាចស៊ុតបាន ត្រូវរាប់តែផ្នែកដែលអាចរកគ្រាប់បាល់បានតាមច្បាប់។ ដៃ និងដៃខាងលើមិនត្រូវបានរាប់ឡើយ។ ហេតុនេះហើយ ទើបក្បាល ស្មា ទ្រូង ជង្គង់ និងជើង អាចប៉ះពាល់ដល់ការវាស់ទីតាំងក្រៅទីតាំងបាន ប៉ុន្តែដៃមិនអាចក្លាយជាចំណុចស្របច្បាប់សម្រាប់វាស់ទេ។
តើបាល់ពិន័យ បាល់ជ្រុង និងបាល់បោះចូលខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?
បាល់ពិន័យត្រូវបានផ្តល់នៅពេលមានកំហុស ហើយអាចស៊ុតចូលដោយផ្ទាល់ ប្រសិនបើជាបាល់ពិន័យផ្ទាល់។ បាល់ជ្រុងកើតឡើងនៅពេលក្រុមការពារធ្វើឱ្យបាល់ឆ្លងខ្សែទីខ្លួនឯង ដោយមិនចូលទី ហើយបាល់បោះចូលកើតឡើងនៅពេលបាល់ឆ្លងខ្សែចំហៀង ដោយក្រុមដែលមិនប៉ះបាល់ចុងក្រោយជាអ្នកបោះ។
ក្រុមអ្នកចាប់ផ្តើមគួរបែងចែកឱ្យច្បាស់៖ បាល់ពិន័យពាក់ព័ន្ធនឹងកំហុស បាល់ជ្រុងពាក់ព័ន្ធនឹងអ្នកការពារប៉ះបាល់ចុងក្រោយ និងបាល់បោះចូលពាក់ព័ន្ធនឹងខ្សែចំហៀង។ អ្នកបោះបាល់ត្រូវប្រើដៃទាំងពីរ បោះពីខាងក្រោយក្បាល និងរក្សាផ្នែកមួយនៃជើងប៉ះ ឬនៅលើខ្សែចំហៀង។ ប្រសិនបើបោះខុស ក្រុមគូប្រកួតទទួលសិទ្ធិបោះជំនួស។
តើការប្រកួតត្រូវសម្រេចយ៉ាងដូចម្តេចនៅពេលពិន្ទុស្មើ?
ការប្រកួតលីគធម្មតាអាចបញ្ចប់ដោយពិន្ទុស្មើ ប៉ុន្តែការប្រកួតជម្រុះដែលត្រូវរកអ្នកឈ្នះ អាចប្រើម៉ោងបន្ថែម ២ តង់ ១៥ នាទី និងការទាត់បាល់ពិន័យបន្ទាប់ពីនោះ។ ច្បាប់ប្រកួតរបស់ស្ថាប័នរៀបចំជាអ្នកកំណត់ថាតើប្រើម៉ោងបន្ថែម ឬចូលទៅការទាត់បាល់ពិន័យភ្លាមៗ។
នៅក្នុងការទាត់បាល់ពិន័យ អ្នកលេងដែលមានសិទ្ធិត្រូវបានកំណត់តាមបញ្ជី និងលំដាប់ដែលក្រុមដាក់ជូន។ អ្នកចាំទីអាចផ្លាស់ប្តូរបានតែក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលច្បាប់អនុញ្ញាត ហើយការប្រកួតបែបនេះមិនមែនជាការប្រៀបធៀបសមត្ថភាពអ្នកចាំទីតែប៉ុណ្ណោះទេ។ សម្ពាធផ្លូវចិត្ត ការជ្រើសរើសជើងទាត់ និងព័ត៌មានពីទម្រង់អ្នកលេងក៏មានសារៈសំខាន់។
សម្រាប់ការទស្សន៍ទាយ កុំយកស្ថិតិការទាត់បាល់ពិន័យពីរប្រកួតមកធ្វើជាច្បាប់ទូទៅ។ គួរពិនិត្យចំនួនការប៉ះបាល់ក្នុងតំបន់ពិន័យ កំហុសដែលបង្កើតឱកាស និងការផ្លាស់ប្តូរអ្នកលេងក្រោយនាទី ៦០។ នេះជាវិធីដែល យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ប្រើដើម្បីបំបែកស្ថិតិដែលមានន័យចេញពីលេខដែលមើលទៅគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍តែប៉ុណ្ណោះ។
[រូបភាព៖ អ្នកចាំទីឈរនៅមុខទី ខណៈអ្នកលេងត្រៀមទាត់បាល់ពិន័យក្រោមសម្ពាធខ្លាំង]
កំហុសទូទៅដែលគួរជៀសវាង
កំហុសធំបំផុតរបស់អ្នកថ្មី គឺសន្និដ្ឋានថា អ្នកលេងដែលដួលតែងតែត្រូវបានធ្វើកំហុស ឬបាល់ប៉ះដៃតែងតែជាបាល់ពិន័យ។ ការសម្រេចត្រូវពឹងលើចេតនា ទិសដៅបាល់ ទីតាំងដៃ និងសកម្មភាពមុនពេលប៉ះ។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិបានពន្យល់ថា «ការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាលត្រូវផ្អែកលើការវិនិច្ឆ័យតាមច្បាប់ និងបរិបទនៃសកម្មភាព»។ វាមានន័យថា មិនគួរយកឃ្លីបខ្លីពីបណ្តាញសង្គមធ្វើជាភស្តុតាងពេញលេញទេ។
បញ្ហាទីពីរ គឺការយល់ច្រឡំរវាងវ៉ារ និងអាជ្ញាកណ្តាលនៅទីលាន។ វ៉ារមិនពិនិត្យរាល់កំហុសទាំងអស់ទេ ប៉ុន្តែផ្តោតលើកំហុសច្បាស់លាស់ និងពាក់ព័ន្ធនឹងគ្រាប់បាល់ សេចក្តីសម្រេចបាល់ពិន័យ កាតក្រហមផ្ទាល់ ឬការកំណត់អត្តសញ្ញាណអ្នកលេង។ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិប្រើគោលការណ៍ «កំហុសច្បាស់លាស់ និងជាក់ស្តែង» ដើម្បីកុំឱ្យការប្រកួតត្រូវផ្អាកដោយមិនចាំបាច់។
ចំណុចទីបី គឺការមិនពិនិត្យកំណែច្បាប់តាមរដូវកាល។ ច្បាប់បាល់ទាត់អាចកែប្រែបាននៅថ្ងៃទី ១ ខែកក្កដា នៃឆ្នាំនីមួយៗ ហើយការប្រកួតមួយចំនួនអាចប្រើបទប្បញ្ញត្តិពិសេស។ ឧទាហរណ៍ ការកាន់បាល់របស់អ្នកចាំទី ការផ្លាស់ប្តូរអ្នកលេង និងពិធីការវ៉ារ អាចមានការបកស្រាយថ្មី។ ដូច្នេះ ប្រភពដែលគួរទុកចិត្តមាន៖
- ច្បាប់បាល់ទាត់ចុងក្រោយពីក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។
- បទបញ្ជាការប្រកួតពីសហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ឬស្ថាប័នរៀបចំ។
- ស្ថិតិ និងកាលវិភាគពីគេហទំព័រផ្លូវការរបស់ការប្រកួត។
- ការវិភាគស្ថានការណ៍ពីប្រភពដែលបង្ហាញវីដេអូ និងបរិបទពេញលេញ។
សម្រាប់ពាក្យបច្ចេកទេសបន្ថែម សូមអាន [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ សទ្ទានុក្រមបាល់ទាត់ និងពាក្យដែលគួរយល់]។ កុំប្រញាប់សន្និដ្ឋានពីសំឡេងអ្នកទស្សនា ឬហាងឆេងទស្សន៍ទាយ ព្រោះទាំងពីរមិនអាចជំនួសសេចក្តីសម្រេចផ្លូវការបានឡើយ។
តើផែនការរៀនរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃគួរមានអ្វីខ្លះ?
ក្នុងរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃ អ្នកចាប់ផ្តើមអាចយល់ច្បាប់ស្នូលបាន ប្រសិនបើរៀនតាមលំដាប់៖ សប្តាហ៍ទីមួយសិក្សាពេលវេលា ទីលាន ចំនួនអ្នកលេង និងវិធីចាប់ផ្តើមការប្រកួត; សប្តាហ៍ទីពីរសិក្សាកំហុស កាត និងបាល់ពិន័យ; សប្តាហ៍ទីបីផ្តោតលើក្រៅទីតាំង បាល់ជ្រុង និងបាល់បោះចូល; សប្តាហ៍ទីបួនមើលវ៉ារ ការទាត់បាល់ពិន័យ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម។ ការរៀនតាមស្ថានការណ៍ជាក់ស្តែងមានប្រសិទ្ធភាពជាងការទន្ទេញនិយមន័យទាំង ១៧ ប្រការ។
កំណត់ហេតុសាមញ្ញមួយអាចជួយបានច្រើន។ រាល់ពេលមើលការប្រកួត សរសេរចម្លើយចំពោះសំណួរ៖ តើកំហុសកើតនៅឯណា? តើអ្នកណាប៉ះបាល់ចុងក្រោយ? តើអ្នកលេងក្រៅទីតាំងបានចូលរំខានឬទេ? តើកាតមានគោលហេតុអ្វី? បន្ទាប់មកប្រៀបធៀបនឹងច្បាប់ពីក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ វិធីនេះនឹងបង្រៀនឱ្យអ្នកមើលសកម្មភាព មិនមែនមើលតែសេចក្តីសម្រេច។
មុនពេលអានទិន្នន័យប្រកួតពានពិភពលោក ២០២៦ គួរតែពិនិត្យ ៥ ចំណុច៖
- សមាសភាពក្រុម និងអ្នកលេងអវត្តមាន។
- ចំនួនគ្រាប់បាល់ និងឱកាសស៊ុតក្នុង ៥ ប្រកួតចុងក្រោយ។
- កំហុស និងកាតក្នុងតំបន់ការពារ។
- សមត្ថភាពការពារបាល់ជ្រុង និងបាល់ពិន័យ។
- បទបញ្ជារបស់ការប្រកួត ប្រសិនបើពិន្ទុស្មើ។
វិធីនេះមិនធានាលទ្ធផលឈ្នះទេ ហើយការទស្សន៍ទាយគួរធ្វើដោយការទទួលខុសត្រូវ កំណត់ថវិកា និងជៀសវាងការដេញតាមការខាតបង់។ ច្បាប់ធ្វើឱ្យអ្នកអានការប្រកួតបានច្បាស់ ប៉ុន្តែមិនអាចលុបបំបាត់ភាពមិនប្រាកដប្រជានៃកីឡាបានឡើយ។
[រូបភាព៖ អ្នកគាំទ្រកំពុងកត់ត្រាស្ថិតិការប្រកួតនៅលើសៀវភៅ ខណៈការប្រកួតបាល់ទាត់កំពុងបន្ត]
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់មានប៉ុន្មានប្រការ?
ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ផ្លូវការមាន ១៧ ប្រការ ដែលគ្របដណ្តប់ពីទីលាន បាល់ អ្នកលេង អាជ្ញាកណ្តាល រយៈពេល ការចាប់ផ្តើម ក្រៅទីតាំង កំហុស និងការសម្រេចអ្នកឈ្នះ។ ប្រភពស្តង់ដារគឺក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ អ្នកចាប់ផ្តើមមិនចាំបាច់ទន្ទេញទាំង ១៧ ប្រការភ្លាមៗទេ គួររៀនពីពេលវេលា កំហុស កាត និងក្រៅទីតាំងជាមុន។
សំណួរ៖ តើការប្រកួតបាល់ទាត់មានរយៈពេលប៉ុន្មាន?
ចម្លើយ៖ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ៩០ នាទី បែងជា ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី និងមានពេលសម្រាកមិនលើស ១៥ នាទី។ អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលនៅចុងតង់ ដើម្បីសងការផ្អាកពីរបួស ការប្តូរ ការពិនិត្យវ៉ារ និងការពន្យារពេល។ ការប្រកួតជម្រុះអាចបន្ថែមម៉ោង ៣០ នាទី និងទាត់បាល់ពិន័យ ប្រសិនបើបទបញ្ជាការប្រកួតកំណត់ដូច្នោះ។
សំណួរ៖ តើក្រៅទីតាំងមានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ក្រៅទីតាំងមានន័យថាអ្នកវាយប្រហារស្ថិតនៅជិតខ្សែទីគូប្រកួតជាងបាល់ និងអ្នកការពារទីពីរចុងក្រោយ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេងបាល់ ហើយបន្ទាប់មកចូលរួមសកម្មភាព។ ការឈរនៅទីតាំងនោះតែមួយមិនមែនជាកំហុសភ្លាមៗទេ។ អាជ្ញាកណ្តាលត្រូវពិនិត្យថាអ្នកលេងបានលេងបាល់ រំខានគូប្រកួត ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីស្ថានការណ៍ឬអត់។
សំណួរ៖ តើបាល់ប៉ះដៃតែងតែជាកំហុសឬទេ?
ចម្លើយ៖ បាល់ប៉ះដៃមិនតែងតែជាកំហុសទេ ព្រោះការសម្រេចអាស្រ័យលើចេតនា ទីតាំងដៃ និងភាពធម្មជាតិនៃចលនា។ ដៃដែលធ្វើឱ្យរាងកាយធំខុសធម្មតា ឬចលនាទៅរកបាល់ អាចនាំទៅកំហុស ខណៈការប៉ះដោយចៃដន្យក្នុងស្ថានការណ៍ខ្លះអាចមិនត្រូវផ្តន្ទាទោស។ គួរមើលវីដេអូពេញសកម្មភាព មិនមែនតែរូបភាពមួយសន្លឹក។
សំណួរ៖ តើវ៉ារ ពិនិត្យស្ថានការណ៍អ្វីខ្លះ?
ចម្លើយ៖ វ៉ារ ពិនិត្យកំហុសច្បាស់លាស់ និងជាក់ស្តែងក្នុង ៤ ប្រភេទសំខាន់ៗ៖ គ្រាប់បាល់ ការសម្រេចបាល់ពិន័យ កាតក្រហមផ្ទាល់ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណអ្នកលេង។ វ៉ារ មិនជំនួសអាជ្ញាកណ្តាលក្នុងរាល់ការប៉ះទង្គិច ឬរាល់កាតលឿងទេ។ ប្រសិនបើមិនមានកំហុសច្បាស់លាស់ អាជ្ញាកណ្តាលនៅទីលានអាចរក្សាសេចក្តីសម្រេចដើម។
សំណួរ៖ តើអ្នកចាប់ផ្តើមគួររៀនច្បាប់បាល់ទាត់តាមលំដាប់ណា?
ចម្លើយ៖ គួររៀនតាមលំដាប់ពេលវេលា និងសកម្មភាព៖ រយៈពេលប្រកួត បាល់ចូលទី កំហុស កាត បាល់ពិន័យ ក្រៅទីតាំង និងវ៉ារ។ បន្ទាប់មកមើលការប្រកួតពេញមួយតង់ ហើយកត់ត្រាស្ថានការណ៍ដែលមិនយល់។ ប្រើច្បាប់ផ្លូវការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ដើម្បីពិនិត្យចម្លើយ មុននឹងយកការវិភាគទៅប្រើសម្រាប់ទស្សន៍ទាយ។
ច្បាប់មិនគួរធ្វើឱ្យការមើលបាល់ទាត់ក្លាយជារឿងធុញទ្រាន់ទេ។ ពេលយល់ពីមូលហេតុនៃសេចក្តីសម្រេច អ្នកនឹងឃើញថាការប្រកួតមានព័ត៌មានលាក់ខ្លួននៅគ្រប់ការប្រជែងបាល់ ការរត់ក្រៅទីតាំង និងការប្តូរយុទ្ធសាស្ត្រ។ សូមប្រើចំណេះដឹងនេះជាមួយប្រភពផ្លូវការ និងការទទួលខុសត្រូវ ហើយតាមដានការវិភាគពានពិភពលោកពី យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ដោយកុំឱ្យអារម្មណ៍ជំនួសទិន្នន័យ។
សម្រាប់ការសិក្សាបន្ត និងព័ត៌មានប្រកួតថ្មីៗ សូមចាប់ផ្តើមនៅទីនេះ។
អរគុណចំពោះការអាន។
យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ · Editorial Archive