មុនហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រង់ អាននេះ
ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ត្រូវការការរៀបចំជំហរ ចំណុចប៉ះបាល់ ទិសជើង និងការតាមដានចលនា មិនមែនពឹងលើកម្លាំងជើងតែមួយមុខទេ។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ គឺជាគេហទំព័រមាតិកា FIFA World Cup ដែលផ្តល់ការវិភាគការប្រកួត យុទ្ធសា...
ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ត្រូវការការរៀបចំជំហរ ចំណុចប៉ះបាល់ ទិសជើង និងការតាមដានចលនា មិនមែនពឹងលើកម្លាំងជើងតែមួយមុខទេ។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ គឺជាគេហទំព័រមាតិកា FIFA World Cup ដែលផ្តល់ការវិភាគការប្រកួត យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ សម្រាប់អ្នកអាននៅកម្ពុជា និងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។ សម្រាប់ការហាត់បញ្ជូនបាល់ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ បញ្ជូន ២០ ដងដោយជើងខាងសមត្ថភាព ហើយវាស់ចំនួនបាល់ដែលទៅដល់គោលដៅក្នុងចម្ងាយ ១ ម៉ែត្រ។ បន្ទាប់មក បន្ថែមចម្ងាយទៅ ១០ និង ១៥ ម៉ែត្រ ដោយរក្សាក្បាលឲ្យងើបមើលគោលដៅមុនប៉ះបាល់។ វិធីមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតគឺហាត់យឺតៗឲ្យត្រឹមត្រូវសិន រួចទើបបង្កើនល្បឿន និងសម្ពាធការពារ។

បាល់មួយអាចទៅខុសទិសដោយសារមុំរាងកាយតូចប៉ុណ្ណោះ។ ចង់ឃើញវិធីវិភាគបន្ថែមមែនទេ?
ជំហានទី១៖ តើត្រូវរៀបចំជំហរយ៉ាងដូចម្តេច?
ការរៀបចំជំហរត្រឹមត្រូវគឺជាមូលដ្ឋាននៃការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ ព្រោះវាកំណត់តុល្យភាព និងទិសថាមពលមុនពេលជើងប៉ះបាល់។ ដាក់ជើងទ្រនៅចំហៀងបាល់ប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រ បង្វែរម្រាមជើងទៅកាន់គោលដៅ ហើយបត់ជង្គង់បន្តិច។ រក្សាស្មា និងត្រគាកឲ្យស្របនឹងខ្សែបញ្ជូន ដើម្បីកុំឲ្យរាងកាយបើកទៅខាងក្រៅ។
មុនប៉ះបាល់ ត្រូវមើលគោលដៅពីរដង៖ មើលអ្នកទទួលបាល់ ឬចន្លោះទំនេរ បន្ទាប់មកបន្ថយភ្នែកទៅបាល់។ វាជាទម្លាប់សំខាន់សម្រាប់ការបញ្ជូនក្នុងល្បឿនប្រកួត ព្រោះការមើលតែបាល់ធ្វើឲ្យអ្នកមិនដឹងថាគោលដៅបានផ្លាស់ទីឬអត់។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិបានកំណត់ទំហំទីលាន និងច្បាប់បាល់ទាត់តាមការប្រកួតជាក់លាក់ ដូច្នេះការហាត់គួរប្រើខ្សែទីលាន ឬកោណជាចំណុចយោង មិនមែនឈរដោយប្រមាណទេ។ សម្រាប់ការអនុវត្តដំបូង សូមប្រើខ្សែត្រង់ប្រវែង ១០ ម៉ែត្រ និងដាក់គោលដៅទទឹង ១ ម៉ែត្រ។
ចំណុចគួរត្រួតពិនិត្យមាន៖
- ជើងទ្រនៅជាប់បាល់ ប៉ុន្តែមិនឆ្ងាយពេក។
- ម្រាមជើងជើងទ្របែរទៅគោលដៅ។
- ក្បាល និងដងខ្លួនផ្អៀងលើបាល់បន្តិច។
- ដៃទាំងពីរបើកសម្រាប់រក្សាតុល្យភាព។
- ភ្នែកមើលបាល់នៅពេលប៉ះ ហើយមើលគោលដៅភ្លាមៗក្រោយបញ្ជូន។
កំហុសដែលជួបញឹកញាប់គឺដាក់ជើងទ្រនៅខាងក្រោយបាល់ ឬបង្វែរត្រគាកមុនពេលប៉ះ។ ទាំងពីរធ្វើឲ្យបាល់ហោះឡើង ឬរត់ទៅខាងឆ្វេងស្តាំ។ ដូច្នេះ កុំប្រញាប់បង្កើនកម្លាំង មុនពេលជំហររបស់អ្នកមានស្ថិរភាព។
មូលដ្ឋានបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម
ជំហានទី២៖ តើប៉ះបាល់ត្រង់ត្រង់ចំណុចណា?
ការបញ្ជូនបាល់ខ្លីឲ្យត្រង់បំផុត គួរប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ព្រោះផ្ទៃប៉ះធំ និងងាយគ្រប់គ្រងទិស។ ចំណុចកណ្ដាលបាល់គួរត្រូវនឹងផ្នែកកណ្ដាលនៃជើង ហើយមុខជើងត្រូវរក្សាឲ្យរឹង មិនបត់ឡើងចុះនៅពេលប៉ះ។ ប្រសិនបើប៉ះផ្នែកខាងលើ បាល់នឹងរត់ទាបនិងលឿនជាង ប៉ុន្តែបើប៉ះខាងក្រោម បាល់អាចលោត ឬហោះខ្ពស់។
ការប៉ះបាល់ល្អមិនមែនគ្រាន់តែទាត់ឲ្យខ្លាំងទេ។ អ្នកត្រូវបញ្ជូនថាមពលតាមបន្ទាត់ពីត្រគាកទៅជង្គង់ បន្ទាប់មកទៅកជើង។ ចាក់កជើងឲ្យរឹង និងរក្សាមុខជើងកាត់កែងនឹងខ្សែគោលដៅ។ កុំបើកម្រាមជើងទៅខាងក្រៅ ព្រោះវាបង្កើតបង្វិលទៅចំហៀង។ សម្រាប់ចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ប្រើកម្លាំងប្រហែល ៤០–៥០ ភាគរយ ហើយផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវ។ សម្រាប់ ១០–១៥ ម៉ែត្រ បង្កើនការបង្វិលជើង ប៉ុន្តែមិនត្រូវបាត់បង់ទិសមុខជើងឡើយ។
វិធីហាត់ដែលមានប្រសិទ្ធភាព៖
- បញ្ជូនទៅជញ្ជាំង ២០ ដងដោយកម្លាំងស្រាល។
- បញ្ជូនទៅគោលដៅទទឹង ១ ម៉ែត្រ ៣ ស៊េរី។
- រាប់តែបាល់ដែលទៅដល់គោលដៅដោយមិនបង្វិលខ្លាំង។
- សម្រាក ៦០–៩០ វិនាទីរវាងស៊េរី។
- ប្តូរជើងបន្ទាប់ពីបញ្ចប់ ៣ ស៊េរី។
ការហាត់ជញ្ជាំងមានអត្ថប្រយោជន៍ព្រោះបាល់ត្រឡប់មកវិញដោយល្បឿនមិនដូចគ្នា។ វាបង្ខំឲ្យអ្នកកែទីតាំងជើង និងរៀនទទួលបាល់មុនបញ្ជូនបន្ត។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អង់គ្លេស ផ្តោតលើការគ្រប់គ្រងបាល់ និងការសម្រេចចិត្តជាមូលដ្ឋានក្នុងការអភិវឌ្ឍកីឡាករ។ និយាយឲ្យខ្លី គោលដៅមិនមែនឲ្យបាល់ទៅលឿនបំផុតទេ ប៉ុន្តែឲ្យមិត្តរួមក្រុមទទួលបានងាយបំផុត។
តាមដានការណែនាំបច្ចេកទេសជាក់ស្តែងបន្ថែមបាននៅទីនេះ។

ជំហានទី៣៖ តើត្រូវគ្រប់គ្រងកម្លាំង និងល្បឿនដូចម្តេច?
ការគ្រប់គ្រងកម្លាំងត្រូវផ្អែកលើចម្ងាយ ល្បឿនរបស់អ្នកទទួល និងស្ថានភាពទីលាន។ ចាប់ផ្តើមដោយបែងចែកការបញ្ជូនជា ៣ កម្រិត៖ ចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រប្រើកម្លាំងស្រាល ចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រប្រើកម្លាំងមធ្យម និងចម្ងាយ ១៥ ម៉ែត្រប្រើកម្លាំងខ្លាំងជាង ប៉ុន្តែរក្សាបាល់ឲ្យនៅលើដី។ មិនមានភាគរយកម្លាំងដាច់ខាតសម្រាប់គ្រប់កីឡាករទេ ព្រោះប្រភេទបាល់ ផ្ទៃស្មៅ និងស្បែកជើងអាចប្តូរល្បឿន។
ចំណុចដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលងគឺល្បឿនបាល់ត្រូវសមនឹងសកម្មភាពបន្ទាប់។ បញ្ជូនឲ្យខ្លាំងពេកទៅជើងមិត្តរួមក្រុម អាចធ្វើឲ្យគាត់ត្រូវប៉ះបាល់ច្រើនដង ហើយបាត់ឱកាសបន្ត។ បញ្ជូនទន់ពេកក៏គ្រោះថ្នាក់ ព្រោះអ្នកការពារអាចចូលកាត់បាន។ សម្រាប់ការហាត់ អ្នកអាចកំណត់តំបន់ទទួលបាល់ទំហំប្រហែល ១,៥ ម៉ែត្រ ហើយពិនិត្យថាបាល់ឈប់នៅមុខអ្នកទទួលក្នុងចម្ងាយមួយជំហានឬអត់។ នេះជាចំណុចប្រតិបត្តិការដែលអត្ថបទទូទៅជាច្រើនមិននិយាយ៖ បាល់ត្រង់មិនគ្រប់គ្រាន់ទេ បើល្បឿនរបស់វាមិនអាចបន្តការលេងបាន។
អនុវត្តលំហាត់បីប្រភេទនេះ៖
- លំហាត់ចម្ងាយថេរ៖ បញ្ជូន ១០ ដងនៅចម្ងាយដូចគ្នា ហើយរក្សាល្បឿនស្មើគ្នា។
- លំហាត់ចម្ងាយប្តូរ៖ បញ្ជូន ៥ ម៉ែត្រ បន្ទាប់មក ១០ និង ១៥ ម៉ែត្រ ដោយកែតែកម្លាំង។
- លំហាត់ទទួលបាល់បន្ត៖ បញ្ជូនទៅដៃគូ ហើយឲ្យគាត់បញ្ជូនត្រឡប់ភ្លាមៗ ដើម្បីបង្កើតចង្វាក់ប្រកួត។
ប្រសិនបើទីលានសើម បាល់នឹងរត់លឿនជាងលើស្មៅស្ងួត ហើយអាចត្រូវកាត់បន្ថយកម្លាំងប្រហែល ១០–១៥ ភាគរយជាការចាប់ផ្តើម។ នេះមិនមែនជាច្បាប់ថេរទេ តែជាវិធីកែសម្រួលដែលអាចវាស់តាមលទ្ធផលបាល់ ១០ ដងដំបូង។ ប្រសិនបើបាល់ឆ្លងគោលដៅជានិច្ច ចូរកាត់កម្លាំង មិនមែនប្តូរមុំជើងដោយចៃដន្យ។
លំហាត់គ្រប់គ្រងបាល់ក្នុងស្ថានភាពប្រកួត
ជំហានទី៤៖ តើត្រូវបញ្ជូននៅពេលមានសម្ពាធការពារយ៉ាងដូចម្តេច?
នៅពេលមានអ្នកការពារ ការបញ្ជូនត្រង់ត្រូវចាប់ផ្តើមពីការស្កេនមុនទទួលបាល់។ មើលស្មាខាងឆ្វេង និងស្តាំមុនពេលបាល់មកដល់ ដើម្បីដឹងថាអ្នកណាកំពុងបិទ និងចន្លោះណានៅសល់។ បន្ទាប់មក បែរខ្លួនប្រហែល ៤៥ ដឺក្រេ ដើម្បីអាចទទួលបាល់ និងបញ្ជូនទៅទិសបន្ទាប់ក្នុងចលនាតែមួយ។ ប្រសិនបើឈរត្រង់មុខគោលដៅពេក អ្នកនឹងត្រូវបង្វិលរាងកាយម្តងទៀត ហើយអ្នកការពារនឹងទទួលបានពេលវេលា។
វិធីសាមញ្ញមួយគឺប្រើកោណពីរដាក់ជាច្រកទទឹង ២ ម៉ែត្រ ហើយឲ្យមិត្តរួមក្រុមដាក់សម្ពាធដោយមិនអាចដណ្ដើមបាល់។ អ្នកទទួលត្រូវស្កេន មើលគោលដៅ ហើយបញ្ជូនក្នុងរយៈពេល ២–៣ វិនាទី។ បន្ទាប់ពីធ្វើបាន ១០ ដង អាចបន្ថែមអ្នកការពារដែលអាចចូលស្ទាក់បាន។ កុំផ្តោតលើល្បឿនតែប៉ុណ្ណោះ ព្រោះការបញ្ជូនខុសក្រោមសម្ពាធភាគច្រើនកើតពីការសម្រេចចិត្តយឺត មិនមែនពីបច្ចេកទេសជើងទេ។
ការសម្រេចចិត្តគួរមានលំដាប់នេះ៖
- ប្រសិនបើផ្លូវខាងមុខបើក បញ្ជូនទៅជើងខាងមុខរបស់មិត្តរួមក្រុម។
- ប្រសិនបើអ្នកការពារបិទផ្លូវខាងមុខ បញ្ជូនទៅជើងឆ្ងាយពីសម្ពាធ។
- ប្រសិនបើគ្មានផ្លូវសុវត្ថិភាព បញ្ជូនត្រឡប់ទៅអ្នកគាំទ្រ។
- ប្រសិនបើបាល់រត់ទៅតំបន់គ្រោះថ្នាក់ កុំប្រើកម្លាំងខ្លាំងដើម្បីសង្គ្រោះកំហុស។
ការណែនាំរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ស្តីពីការអភិវឌ្ឍបច្ចេកទេស បញ្ជាក់ថា “ការសម្រេចចិត្ត និងការអនុវត្តត្រូវតែធ្វើការជាមួយគ្នា”។ ន័យរបស់វាច្បាស់៖ បញ្ជូនត្រង់មានតម្លៃនៅពេលវាជួយក្រុមរក្សាការកាន់កាប់ និងបង្កើតចលនាបន្ទាប់។ ការបញ្ជូនទៅកន្លែងត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែពេលខុស ក៏នៅតែជាការបញ្ជូនមិនល្អ។

ជំហានទី៥៖ តើត្រូវផ្ទៀងផ្ទាត់ភាពត្រឹមត្រូវដោយវិធីណា?
ការផ្ទៀងផ្ទាត់គួរប្រើទិន្នន័យពីការហាត់ មិនមែនអារម្មណ៍ថាបាល់ “មើលទៅត្រង់” ទេ។ កំណត់គោលដៅទទឹង ១ ម៉ែត្រ នៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ហើយបញ្ជូន ២០ ដង។ កត់ត្រាចំនួនបាល់ដែលចូលគោលដៅ ចំនួនបាល់ដែលលោត និងចំនួនបាល់ដែលបង្វិលទៅចំហៀង។ បន្ទាប់មកធ្វើដដែលនៅចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ ដើម្បីដឹងថាកំហុសកើតពីទិស ឬពីកម្លាំង។
សូចនាករដែលអាចប្រើបានមានដូចជា៖
- អត្រាបាល់ចូលគោលដៅ៖ ចំនួនជោគជ័យចែកនឹង ២០។
- ភាពស្មើនៃល្បឿន៖ ពិនិត្យថាបាល់ ៥ ដងចុងក្រោយខុសពី ៥ ដងដំបូងប៉ុន្មាន។
- គុណភាពបាល់ទទួល៖ វាស់ថាបាល់ឈប់នៅជិតជើងអ្នកទទួលក្នុងចម្ងាយមួយជំហានឬអត់។
- ពេលវេលាសម្រេចចិត្ត៖ ប្រើវីដេអូដើម្បីរាប់ពីពេលទទួលបាល់ដល់ពេលបញ្ជូន។
- ភាពខុសគ្នារវាងជើងឆ្វេង និងជើងស្តាំ៖ កត់ត្រាដោយឡែក មិនបញ្ចូលជាលេខតែមួយ។
ចំណុចព័ត៌មានសំខាន់មួយទៀតគឺកុំវាស់តែអត្រាចូលគោលដៅ។ អ្នកអាចមានអត្រា ៨៥ ភាគរយនៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែបាល់ទាំងនោះមានល្បឿនទាប និងងាយឲ្យអ្នកការពារកាត់។ ដូច្នេះ ត្រូវបន្ថែមការវាស់ “បាល់អាចបន្តលេងបាន” ដោយសួរថា អ្នកទទួលអាចបញ្ជូនបន្តដោយប៉ះតែមួយឬពីរដង។ វិធីនេះផ្តល់រូបភាពជាក់ស្តែងជាងការរាប់បាល់ត្រង់តែប៉ុណ្ណោះ។
មើលការវិភាគការប្រកួត និងទិន្នន័យកីឡាករដែលពាក់ព័ន្ធបានតាម ស្ថិតិកីឡាករ World Cup ២០២៦។
ត្រូវការសង្ខេបវិធីវាស់លទ្ធផលឲ្យងាយអនុវត្តមែនទេ?
ដោះស្រាយបញ្ហាដែលកើតឡើងជាញឹកញាប់
ប្រសិនបើបាល់មិនត្រង់ សូមកុំកែគ្រប់ចំណុចក្នុងពេលតែមួយ។ កែជំហរមួយជំហាន រួចបញ្ជូន ១០ ដង ដើម្បីមើលថាលទ្ធផលផ្លាស់ប្តូរឬអត់។ បាល់បង្វិលទៅខាងស្តាំជាញឹកញាប់អាចបណ្តាលពីមុខជើងបើក ឬជើងទ្របែរខុសទិស។ បាល់ហោះឡើងភាគច្រើនកើតពីរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ ឬប៉ះនៅផ្នែកខាងក្រោមបាល់។ បាល់ខ្សោយពេកអាចមកពីកជើងទន់ និងការតាមដានជើងមិនពេញលេញ។
តារាងខាងក្រោមជួយកំណត់មូលហេតុបានលឿន៖
| បញ្ហា | មូលហេតុដែលអាចកើត | ការកែសម្រួល |
|---|---|---|
| បាល់ទៅខាងស្តាំ | មុខជើងបើក ឬត្រគាកបង្វិលមុន | បិទមុខជើង និងរក្សាត្រគាកស្រប |
| បាល់ទៅខាងឆ្វេង | ជើងទ្រដាក់ខុស ឬជើងបិទខ្លាំង | ដាក់ជើងទ្រចំហៀងបាល់ និងបែរម្រាមទៅគោលដៅ |
| បាល់ហោះខ្ពស់ | រាងកាយផ្អៀងក្រោយ ឬប៉ះក្រោមបាល់ | ផ្អៀងលើបាល់បន្តិច និងប៉ះចំណុចកណ្ដាល |
| បាល់យឺត | កជើងមិនរឹង ឬបញ្ចប់ចលនាមិនពេញ | ចាក់កជើង និងបន្តជើងតាមខ្សែគោលដៅ |
| បាល់បង្វិលខ្លាំង | ប៉ះចំហៀងបាល់ | ប្រើផ្ទៃខាងក្នុងជើងឲ្យកណ្ដាលជាងមុន |
កុំហាត់រហូតដល់រាងកាយអស់កម្លាំង ព្រោះបច្ចេកទេសនឹងខូច ហើយអ្នកនឹងចងចាំកំហុសជំនួសចលនាត្រឹមត្រូវ។ សម្រាប់វគ្គមួយ អាចធ្វើ ៤–៦ ស៊េរី ស៊េរីនីមួយៗ ១០–២០ បាល់ និងសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ៦០ វិនាទី។ ប្រសិនបើមានការឈឺនៅកជើង ជង្គង់ ឬត្រគាក សូមបញ្ឈប់ និងពិគ្រោះជាមួយអ្នកជំនាញសុខភាពកីឡា។ ការហាត់ល្អមិនគួរបង្កើតរបួសដើម្បីបានលេខល្អក្នុងមួយថ្ងៃទេ។
វិធីកាត់បន្ថយកំហុសក្នុងការប្រកួតបាល់ទាត់
ចុងក្រោយ សូមចងចាំលំដាប់សាមញ្ញនេះ៖ មើលគោលដៅ រៀបចំជើងទ្រចំហៀងបាល់ ចាក់កជើង ប៉ះកណ្ដាលបាល់ និងតាមដានជើងតាមទិសបញ្ជូន។ ហាត់ពី ៥ ម៉ែត្រទៅ ១០ និង ១៥ ម៉ែត្រ បន្ទាប់មកបន្ថែមសម្ពាធការពារ។ ប្រសិនបើវាស់លទ្ធផលជារៀងរាល់សប្តាហ៍ អ្នកនឹងឃើញថាភាពត្រឹមត្រូវកើនឡើងដោយសារការកែចំណុចជាក់លាក់ មិនមែនដោយសារការទាត់ខ្លាំងជាងមុនទេ។ នេះជាចំណុចសំខាន់ដែលអ្នកលេងជាច្រើនរំលង—បាល់ត្រង់គឺជាផលបូករបស់ជំហរ ចំណុចប៉ះ កម្លាំង និងការសម្រេចចិត្ត។ ឬមិនមែនជាចំណុចនោះទេ?
សម្រាប់មាតិកាវិភាគបាល់ទាត់ និងយុទ្ធសាស្ត្រប្រកួតបន្ថែម សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពដែលរៀបចំជាក់លាក់។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យថាបាល់ទៅដល់គោលដៅតាមទិសដែលបានគ្រោង និងមានល្បឿនសមស្របសម្រាប់ការលេងបន្ទាប់។ វាមិនមែនវាស់តែការមិនបង្វិលរបស់បាល់ទេ ប៉ុន្តែរួមមានទីតាំងបាល់ពេលទៅដល់អ្នកទទួល និងភាពងាយស្រួលក្នុងការគ្រប់គ្រង។ សម្រាប់ការហាត់ អាចប្រើគោលដៅទទឹង ១ ម៉ែត្រ នៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ និងកត់ត្រាលទ្ធផល ២០ ដង។
សំណួរ៖ តើគួរហាត់បញ្ជូនបាល់ពីចម្ងាយប៉ុន្មាន?
ចម្លើយ៖ គួរចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ មុនបង្កើនទៅ ១០ និង ១៥ ម៉ែត្រ។ ចម្ងាយខ្លីអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកកែជំហរ ចំណុចប៉ះ និងទិសមុខជើងដោយមិនប្រើកម្លាំងច្រើន។ នៅពេលអត្រាបាល់ចូលគោលដៅមានស្ថិរភាព អ្នកអាចបន្ថែមល្បឿន សម្ពាធការពារ និងការបញ្ជូនដោយប្តូរជើង។
សំណួរ៖ តើការប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងល្អជាងការប្រើម្រាមជើងឬ?
ចម្លើយ៖ ផ្នែកខាងក្នុងជើងល្អជាងសម្រាប់ការបញ្ជូនត្រង់ខ្លី និងមធ្យម ព្រោះវាមានផ្ទៃប៉ះធំ និងគ្រប់គ្រងទិសបានច្បាស់។ ម្រាមជើងអាចបង្កើតល្បឿនខ្លាំង ប៉ុន្តែភាពត្រឹមត្រូវទាបជាង ហើយបាល់អាចលោតឬបង្វិល។ ប្រើម្រាមជើងសម្រាប់ស្ថានភាពបន្ទាន់ ឬការបាញ់បាល់ដែលត្រូវការកម្លាំងលឿន មិនមែនជាវិធីសំខាន់សម្រាប់ហាត់បញ្ជូនទេ។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់តែងតែទៅខាងស្តាំ ឬខាងឆ្វេង?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុធម្មតាគឺមុខជើងបើកឬបិទខុសទិស ជើងទ្រដាក់មិនស្រប និងត្រគាកបង្វិលមុនពេលប៉ះបាល់។ ឲ្យមិត្តរួមក្រុមថតវីដេអូពីខាងមុខ និងខាងក្រោយក្នុងពេលបញ្ជូន ១០ ដង ដើម្បីសង្កេតទិសជើង។ កែតែមួយចំណុចក្នុងមួយស៊េរី ហើយប្រើគោលដៅទទឹង ១ ម៉ែត្រ ដើម្បីវាស់ថាកំហុសថយចុះឬអត់។
សំណួរ៖ តើត្រូវប្រើកម្លាំងប៉ុន្មានសម្រាប់ការបញ្ជូនបាល់?
ចម្លើយ៖ សម្រាប់ការចាប់ផ្តើម ចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រអាចប្រើកម្លាំងប្រហែល ៤០–៥០ ភាគរយ ហើយកែតាមផ្ទៃទីលាន និងប្រភេទបាល់។ ចម្ងាយ ១០–១៥ ម៉ែត្រត្រូវការកម្លាំងខ្ពស់ជាង ប៉ុន្តែបាល់គួររត់ទាប និងទៅដល់ជើងអ្នកទទួលក្នុងចម្ងាយប្រហែលមួយជំហាន។ សាកល្បង ១០ ដងជាមុន បន្ទាប់មកកែតាមលទ្ធផល មិនគួរយកភាគរយនេះជាច្បាប់ថេរទេ។
សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើបញ្ជូនត្រង់បានពេលហាត់ ប៉ុន្តែខុសពេលប្រកួត?
ចម្លើយ៖ បន្ថែមសម្ពាធ និងការសម្រេចចិត្តទៅក្នុងការហាត់ មិនគួរហាត់តែឈរទាត់គោលដៅទេ។ ប្រើលំហាត់ដែលមានអ្នកការពារ កំណត់ពេល ២–៣ វិនាទីសម្រាប់ទទួលនិងបញ្ជូន ហើយបង្ខំឲ្យអ្នកស្កេនមុនទទួលបាល់។ ក៏គួរហាត់លើផ្ទៃស្មៅស្ងួត និងសើម ដើម្បីស្គាល់ការប្រែប្រួលល្បឿនបាល់មុនថ្ងៃប្រកួត។
អរគុណចំពោះការអាន។
យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ · Editorial Archive